Κόκκινο στρογγυλό UFO στη Δράμα
Σαφέστατα στρογγυλό αντικείμενο βαθυκόκκινου χρώματος, με ματ επιφάνεια και εξογκώματα σαν απολήξεις, που ταλαντευόταν καθώς κατέβαινε.
- Κωδικός
- REF-ΑΤΙΑ-1977-0071
- Ημερομηνία
- 27/08/1977
- Τόπος
- Δράμα · Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
- Σχήμα
- Σφαίρα
- Ώρα
- 22:00
- Μάρτυρες
- 2
Η μαρτυρία
O μάρτυρας αφηγείται: Ήμουν περίπου 8 χρονών τότε και μαζί με τον πατέρα μου και την αδελφή μου καθόμασταν στον εξωτερικό πάνω χώρο του καφέ-αναψυκτήριου που βρίσκεται και σήμερα ακόμα στον δημοτικό κήπο της Δράμας, ακριβώς απέναντι από τα ΚΤΕΛ. Καθόμασταν με θέα προς τα ΚΤΕΛ (δυτικά). Περιμέναμε την μητέρα μου που ερχόταν με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Θεσσ/νίκη, νομίζω με το τελευταίο. Η ώρα πρέπει να ήταν κοντά στις 22.00. Εγώ, από μικρός, είμαι φανατικός θαυμαστής του έναστρου ουρανού και συχνά κοιτάζω ψηλά στον νυχτερινό ουρανό για να δω άστρα, πλανήτες, τον γαλαξία, κανένα πέρασμα δορυφόρου κλπ. Έτσι λοιπόν κι εκείνο το βράδυ κοιτούσα ψηλά παρατηρώντας τον ουρανό προς τα δυτικά όταν συνέβη το παρακάτω γεγονός: Είδα να «πέφτει» από μεγάλο ύψος από τα δυτικά ένα αντικείμενο το οποίο ήταν στρόγγυλο και κόκκινο. Ερχόταν πολύ γρήγορα χάνοντας συνεχώς ύψος. Καθώς πλησίαζε όλο και πιο κοντά διαπίστωσα ότι ήταν σαφέστατα στρόγγυλο με βαθύ κόκκινο χρόνο και είχε πάνω στην επιφάνεια του κάποιας μορφής εξογκώματα, κάτι σαν απολήξεις. Η επιφάνεια δεν ήταν γυαλιστερή και δεν έκαμνε τον παραμικρό θόρυβο ή ήχο. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η κίνηση του η οποία είχε το παρακάτω χαρακτηριστικό. Καθώς το αντικείμενο αυτό έχανε συνεχώς ύψος ταυτόχρονα έκαμνε μια δεξιόστροφη περιστροφή για πολύ λίγες μοίρες και αμέσως ακολουθούσε μια αριστερόστροφη περιστροφή πάλι για λίγες μοίρες. Κάτι σαν μπαλάνταρισμα. Το αντικείμενο σταμάτησε απότομα περίπου 100 με 200 μ. πάνω από το έδαφος και σε περίπου ίδια 200-300 μ. απόσταση από εμάς. Παρέμεινε για κλάσματα δευτερολέπτου σταθερό σε εκείνο το σημείο και ξαφνικά άλλαξε κατεύθυνση προς τα νότια-νοτιοδυτικά. Θυμάμαι ότι τρόμαξα λίγο όταν είχε πλησιάσει στο κοντύτερο σημείο όπου και σταμάτησε γιατί φαινόταν ότι πράγματι θα έπεφτε πάνω μας ή πολύ κοντά μας. Όταν ξανακίνησε με νέα κατεύθυνση θυμάμαι ότι έφευγε ταχύτατα κερδίζοντας ύψος εξαιρετικά γρήγορα. Χάθηκε από τα μάτια μου μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Όταν έφευγε θυμάμαι ότι είχε σταθερή κίνηση και όχι το μπαλάνταρισμα που είχα προσέξει πριν. Την στιγμή που ακινητοποιήθηκε για ελάχιστο χρόνο πρόλαβα να πω στον πατέρα μου «μπαμπά κοιτά εκεί. Τι είναι αυτό;». Ο πατέρας μου το πρόλαβε όταν έφευγε κερδίζοντας ύψος προς τα νότια και δεν πρόλαβε να προσέξει πολλά. Θυμάμαι ότι μου είπε κάτι σαν «είναι δορυφόρος που άλλαξε πορεία και φεύγει μακριά μας» ή κάτι τέτοιο. Νομίζω ότι η αδελφή μου δεν είχε προσέξει τίποτα. Πάντως εγώ ούτε μέχρι τότε ούτε μέχρι σήμερα έχω ξαναδεί τέτοιο «δορυφόρο»! Επίσης ξέρω πολύ καλά από αεροσκάφη και δηλώνω πως δεν ήταν ούτε αεροπλάνο, ούτε ελικόπτερο, ούτε αερόπλοιο, ούτε αερόστατο. Για μένα ήτανε ένα ATIA.