Οικογενειακή παρατήρηση UFO στη Λούτσα
Σχεδόν στρογγυλό αντικείμενο που πετούσε αργά πάνω από τη Λούτσα και έγινε αόρατο· τα παιδιά ζωγράφισαν παραθυράκια με πράσινα φωτάκια.
Η μαρτυρία
O μάρτυρας αφηγείται:
“Ήμασταν στην Λούτσα, πάνω σ' ένα ψηλό λόφο με το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου. Στρώσαμε κάτω τις κουβέρτες και ξαπλώσαμε για να χαλαρώσουμε και να βλέπουμε την πανέμορφη θέα από κει. Ήμασταν εγώ, η γυναίκα μου και οι δυο μας κόρες. Εγώ χαλάρωσα και έκλεισα τα μάτια μου... ήταν Αύγουστος θυμάμαι, βράδιαζε, τους ζήτησα να μη με ενοχλούν, θέλω να χαλαρώσω. Και η γυναίκα μου σε 2 λεπτά με κουνάει και λέει: - Κοίτα πάνω, τι είναι αυτό? Κοίταξα και είδα ένα αντικείμενο να πετάει αργά, σχεδόν στρογγυλό, το έβλεπα πολύ καθαρά. Έμεινα άναυδος... Πετάχτηκα πάνω και άρχισα να φωνάζω και να κουνάω τα χέρια. Η γυναίκα μου τρόμαξε. Άρχισε να μου λέει: - Μη τους τραβάς την προσοχή! Αν κατέβουν προς τα δω? Εγώ τίποτα! Κουνούσα τα χέρια μου προς το αντικείμενο, δεν ξέρω, αλλά χαρά ένιωσα, και καθόλου φόβο, δεν κρατήθηκα και φώναξα: - Ανδρομέδα! Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί φώναξα ειδικά αυτό το όνομα. Έτσι ένιωσα, έτσι αντέδρασα. Και τα παιδιά το είδαν. Κάποια στιγμή το αντικείμενο, στην μέση του ουρανού όπως εμείς βλέπαμε-εξαφανίστηκε... μπροστά στα μάτια μας, έγινε αόρατο... Γυρίσαμε στο εξοχικό, και έβαλα τις κόρες μου να ζωγραφίσουν τι είδαν. Για να μη επηρεαστούν η μια από την άλλη- τις έβαλα στα χωριστά δωμάτια. Οι ζωγραφιές τους έδειχναν...αυτό που λέμε ATIA. Και μάλιστα μου είπαν ότι έβλεπαν και τα παραθυράκια στο αντικείμενο με πράσινα φωτάκια... Και οι ζωγραφιές τους έμοιαζαν πάρα πολύ...οι διαφορές ήταν μηδαμινές... Από τότε όταν πηγαίνω στην Λούτσα, ανεβαίνω εκεί στο βουνό και κοιτώ ψηλά, με την ελπίδα να ξαναδώ κάτι”.