Τεράστια Μεταλλική Σφαίρα Πάνω Λιμάνι
Τεράστια μεταλλική σφαίρα σαν σφαίρα χορογραφίας, φτιαγμένη από μεγάλα τρίγωνα, γυαλιστερή σαν καθρέφτης αλλά χωρίς να αντανακλά το περιβάλλον, μεγέθους διώροφου σπιτιού.
- Κωδικός
- REF-ΑΤΙΑ-1980-0832
- Ημερομηνία
- 14/01/1980
- Τόπος
- Ιόνιο Πέλαγος · Ιόνιο Πέλαγος
- Σχήμα
- Σφαίρα
- Μάρτυρες
- 1
Η μαρτυρία
Ο μαρτυρας αφηγειται: Ήταν μια καθαρή χειμωνιάτικη μέρα, μια από αυτές τις μέρες χωρίς σύννεφο στον ουρανό και με απόλυτη διαύγεια. Βρισκόμουν σε ένα ελληνικό νησί στο Ιόνιο Πέλαγος. Ήμουν απασχολημένη στην κουζίνα, ετοιμάζοντας το μεσημεριανό γεύμα για την οικογένειά μου, όταν άκουσα τον άντρα μου να φωνάζει να πάω να δω κάτι στον ουρανό από το μπαλκόνι. Το γεγονός ότι βρισκόμουν στον δεύτερο όροφο δεν βοηθούσε, καθώς δεν μπορούσα να δω ολόκληρο το λιμάνι. Συνέχιζε να φωνάζει ότι έπρεπε να το δω, ότι ήταν ακριβώς εκεί, αιωρούμενο πάνω από το μικρό νησί στη μέση του λιμανιού. Η θέα εμποδιζόταν από το σπίτι των γειτόνων και ήταν πολύ χαμηλά για να το δω. Πρέπει να ήταν πολύ κοντά στο νερό, ίσως 60 πόδια περίπου, για να μην μπορώ να το δω. Περίμενα ένα λεπτό ακόμα και τελικά ανέβηκε πάνω από το σπίτι και εκεί ήταν αυτή η τεράστια σφαίρα. Τώρα μπορεί να περιγραφεί ως μια σφαίρα χορογραφίας που λάμπει, αλλά τα τρίγωνα από τα οποία ήταν φτιαγμένη ήταν πολύ μεγαλύτερα. Το κοίταξα από πολύ κοντά για περίπου 4 με 5 λεπτά. Παρατήρησα ότι δεν αντανακλούσε το περιβάλλον, αλλά σου έδινε την εντύπωση ότι ήταν καθρέφτης, γυαλιστερό, αλλά μεταλλικό. Έχω δουλέψει με μέταλλα όλη μου τη ζωή και δεν έχω συναντήσει ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν έβγαζε κανένα ήχο. Ούτε βουητό, ούτε βόμβος, τίποτα. Τα δέντρα δεν κουνιόντουσαν από ρεύματα αέρα ή οτιδήποτε άλλο. Απλώς γλιστρούσε στον αέρα σαν καυτό μαχαίρι στο βούτυρο. Ο σύζυγός μου το είδε πρώτος όταν κλήθηκε στην πλατεία της πόλης για να φτιάξει ένα ταξί που δεν ξεκινούσε. Ενώ άνοιγε το καπό του αυτοκινήτου και τοποθετούσε το στήριγμα του καπό, τότε το είδε. Υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι μαζί του εκείνη τη στιγμή. Οι υπάλληλοι της τοπικής τηλεφωνικής εταιρείας το είχαν παρατηρήσει και κάλεσαν την πολεμική αεροπορία να έρθει να ελέγξει αυτό το τεράστιο αντικείμενο που βρισκόταν ακριβώς πάνω από το κέντρο του λιμανιού. Άλλοι το είχαν δει, αλλά όπως οι περισσότεροι, φοβήθηκαν, ακόμη περισσότερο από το τι θα έλεγαν οι άλλοι, ότι είναι τρελοί. Εν πάση περιπτώσει, συνεχίσαμε να παρακολουθούμε αυτό το πράγμα. Δεν φοβήθηκα ποτέ, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο, σκέφτηκα ότι ήταν κάτι από το μέλλον. Μπορούσα μόνο να προσεύχομαι να μην ήταν ταξιδιώτες στο χρόνο που είχαν έρθει να δουν έναν τεράστιο σεισμό ή κάποιο άλλο γεγονός που επρόκειτο να συμβεί.
Στο βάθος, ακούγαμε τα μαχητικά αεροσκάφη που είχε καλέσει η πολεμική αεροπορία για να δουν τι ήταν αυτό που ανέφεραν οι άνθρωποι. Τότε ήταν που το αντικείμενο άρχισε να ανεβαίνει ψηλότερα. Στη συνέχεια σταμάτησε και άρχισε να κινείται αργά και ευθεία προς τα δυτικά. Όταν τα μαχητικά αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας πλησίασαν, απλά απογειώθηκε με τέτοια ταχύτητα που φαινόταν να εξαφανίζεται σε μια στιγμή. Το μέγεθος αυτού του πράγματος ήταν το μέγεθος ενός μέσου σπιτιού δύο ορόφων με 3 υπνοδωμάτια. Η κίνησή του ήταν ελεγχόμενη και δεν επηρεαζόταν από τους ανέμους.
Έχουν περάσει 38 χρόνια από τότε που είδα αυτό το αντικείμενο. Άλλαξε τη ζωή μου και άνοιξε το μυαλό μου. Είμαι χαρούμενη που ο σύζυγός μου πήρε το χρόνο να μου πει να έρθω να το δω. Οι κυβερνήσεις μας το γνωρίζουν, απλά δεν θέλουν να το γνωρίζουμε και πολλοί άνθρωποι φοβούνται να το μάθουν. Δεν έχω δει τίποτα παρόμοιο από τότε. Τι υπέροχη εμπειρία. Είναι κρίμα που τόσοι πολλοί δεν έχουν την ευκαιρία και αν την έχουν, φοβούνται να μιλήσουν.
Μετά από 38 χρόνια, δεν έχω βρει καμία άλλη μαρτυρία που να περιγράφει αυτό που είδα. Τουλάχιστον καμία που να αναφέρει αντικείμενο με το ίδιο σχήμα.